<< Ga terug

Honderdjarige Trijntje Esser-van Dalfsen viert verjaardag met dankdienst

Honderdjarige Trijntje Esser-van Dalfsen viert verjaardag met dankdienst
Trijntje Esser-van Dalfsen met burgemeester Bilder.
Foto: Michiel van Eijken

(door Yasmine Esser)

ZWARTSLUIS - Honderd jaar. Trijntje Esser-van Dalfsen kan het zelf eigenlijk niet geloven. Ze voelt zich helemaal geen honderd. Ze is helder van geest, ze heeft de pas er flink in als ze achter haar rollator loopt - "die heb ik nog niet zo lang hoor!” - en ze woont nog zelfstandig. "Alleen dat ik mensen niet meer goed versta, daaraan merk ik wel dat ik oud ben", zegt ze.

Trijntje viert haar honderdste verjaardag op een bijzondere manier. Haar dochters en kleindochter hebben als verrassing een dankdienst georganiseerd in de Gereformeerde Kerk in Zwartsluis. Trijntje is namelijk zo dankbaar voor haar leeftijd en voor alles wat ze heeft.

Hoewel Trijntje bang was dat er niemand zou komen, omdat ze zelf ook niet meer bij veel mensen komt, schudt ze ruim honderd handen na afloop van de dienst. Ook burgemeester Eddy Bilder feliciteert de 100-jarige. Zo’n dienst is nog nooit eerder gebeurd, aldus dominee Arjen van de Spek. Wel opvallend, de dienst mag vooral níet over haar gaan. Trijntje is dankbaar, maar het gaat niet om haarzelf.

Ook een artikel in de krant over haar leven hoeft van haar niet. Liever wil ze dat de aandacht naar anderen gaat. Ze praat dan ook liefdevol over haar tegendraadse doch strenge vader, kerkorganist en koordirigent Rijk van Dalfsen. “Hij kreeg ooit een lintje", zegt ze trots.

Ook heeft ze het over haar man Nico. Ze ontmoette hem toen ze zestien was en ze trouwden in de Tweede Wereldoorlog. Ze praat over haar zes kinderen, dertien kleinkinderen en zestien achterkleinkinderen, waar ze zich zo rijk mee rekent. En over de mensen met wie ze tegenwoordig 's middags gezellig eet in de Schans. Al die mensen verstaat ze niet meer zo goed, toch geniet ze ervan om bij hen te zijn. Maar er is ook gemis, want als je oud wordt, verlies je dierbaren. Haar man en twee van haar kinderen maken haar honderdste verjaardag helaas niet meer mee.

Toch kan ze alleen maar stralen als na de dankdienst haar woonkamer vol zit met haar familie. "Wat ben ik toch rijk", zegt ze meerdere keren. Als je haar vraagt om terug te kijken op de afgelopen honderd jaar, dan is ze het meest gelukkig met de mensen om haar heen.

Het geheim van zo oud worden, dat wil iedereen natuurlijk graag weten. De familieleden en kennissen hebben wel hun vermoedens. Misschien komt het doordat ze altijd zo veel heeft gelopen. Zelfs toen ze al flink op leeftijd was, liep ze nog dagelijks naar het dorp om boodschappen te doen. Misschien komt het doordat ze een aantal boeken per week leest, dat houdt je brein immers aan het werk. Het kan ook komen doordat ze altijd zo actief is geweest en jarenlang met haar man een loodgietersbedrijf en een winkel met kunstnijverheid- en huishoudartikelen had. Weer een ander denkt dat het geheim is dat ze nog altijd zo geniet van op terrasjes zitten in de zomer, met een glas rosé en een portie bitterballen.

Zelf is ze er nuchter over. “Ik heb vooral geluk gehad. Ik heb ook niet zoveel kwaaltjes en ga bijna nooit naar de dokter", zegt ze. De toekomst laat ze op zich afkomen. ”Ik leef bij de dag.”



Op de hoogte blijven van het laatste nieuws? Like ons ook op Facebook!

Ontworpen door BCO Reclameburo

Welkom op De Stadskoerier

Op grond van de Algemene Verordening Gegevensbescherming worden cookies als persoonsgegevens beschouwd. Op deze website wordt van cookies gebruik gemaakt. Verdere informatie hierover kunt u vinden in ons privacystatement & cookiestatement. U wordt hierbij verzocht om kenbaar te maken dat u met het gebruik van cookies instemt.



Lees ons privacystatement

Lees ons cookiestatement